SIRO-578 ประสบการณ์ AV มือสมัครเล่นยิง 125

ฉันจะไม่ลืมมัน. วันที่ฉันอยู่กับเด็กคนนี้เป็นวันที่หายากเมื่อเขตปริมณฑลเต็มไปด้วยหิมะ น่าเสียดายที่ท้องฟ้าดูเหมือนฉันเดินเตร่ไปทั่วเมืองเพื่อมองหาหญิงสาวที่ปรากฏตัวขึ้น ปกติถ้าผมคุยกับ 20 คน ประมาณ 1 คนจะฟังผม แต่วันนี้ผมกังวลเรื่องต้นสังกัดจึงรีบจากไป หิมะตกอย่างต่อเนื่อง และในตอนกลางคืนเท้าของฉันก็เต็มไปด้วยหิมะ หยิบมือถือออกมาเช็ครถไฟ ... วันนี้คุณอาจจะต้องเดินเท้า ฉันไม่สามารถจับได้แม้แต่คนเดียว แต่ฉันไม่สามารถใช้แท็กซี่ได้ ฉันเริ่มเดินไปรอบ ๆ เมืองที่ย้อมด้วยสีขาวที่บ้านของฉัน ฉันเห็นร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดแห่งหนึ่งเมื่อฉันสงสัยว่าฉันจะเดินประมาณหนึ่งชั่วโมง นั่งแท็กซี่ หรือเดินไปจนสุดทาง คิดดูแล้วไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เที่ยง คำพูดแปลก ๆ ออกมา "ฉัน Peko-chan และฉันหิว ฉันสามารถกินในเวลากลางคืนและหยุดพัก" ดูเหมือนว่าความตึงเครียดเพิ่มขึ้นเล็กน้อยอาจเป็นเพราะการเดินเหนื่อย ขณะที่ฉันกำลังจะเข้าไปในร้าน ฉันเห็นผู้หญิงคนหนึ่งมองออกไปนอกหน้าต่างภายในร้าน เธอกังวลว่าเธอจะจ้องมองไปที่หิมะ เธอจึงกล้าเรียกออกมา เธอชื่อ "ฟุมิโกะ" หิมะตกระหว่างทางกลับบ้านจากที่ทำงาน และเธอต้องสูญเสียเพราะเธอกลับบ้านไม่ได้ จากประเด็นทั่วไปที่เราไม่สามารถกลับบ้านกันได้ เราหยิบเบาะแสของการสนทนานั้นขึ้นมาและเดินออกจากร้านไป ฉันให้เขาดื่มที่ izakaya และสามารถนำมันกลับไปที่โรงแรมได้ในวันนั้น ฉันเข้าไปในห้องและผลักเธอลงโดยไม่ได้อาบน้ำ เมื่อฉันถอดเธอออก ฉันก็อดไม่ได้ที่จะถ่มน้ำลายใส่ขนาดหน้าอก เอวของเธอ และความงามของร่างกายเธอ นานมากแล้วที่ฉันเป็นท็อปบอล ฉันเลยขอเธอบ้าๆ แต่แทนที่จะอาย เธอถามหาเธอหลายครั้ง พื้นหลังอีโรติกก็โดดเด่นเช่นกัน ฉันเชื่อว่าการเจรจาเรื่องรูปลักษณ์จะผ่านไปด้วยดี แต่ฉันผล็อยหลับไปโดยไม่ตัดเรื่องสำคัญออกไปหลังจากจุดไคลแม็กซ์ วันรุ่งขึ้น เมื่อฉันตื่นขึ้น เธอก็ไม่อยู่ที่นั่น เมื่อฉันรู้สึกผิดหวังมีข้อความอยู่หน้ากระจกตั้ง ... หิมะกองอยู่ แต่รถไฟวันนี้ดูเหมือนจะเคลื่อนที่ แต่วันนี้ฉันสามารถนั่งแท็กซี่กลับบ้านได้