SIRO-1707 สมัครเล่น ถ่ายภาพบุคคล โพสต์ 510

ผมไปออกเอวี. ในตัวมันเองไม่มีอะไรมากไปกว่านี้ ไม่สำคัญว่าคุณสามารถบอกคนอื่นได้หรือไม่ อย่างแรกเลย ฉันไม่สนใจสายตาของผู้คน สภาพแวดล้อมที่มีเสียงดัง มีเสียงดังเสมอ ฉันไม่รบกวนคุณแล้ว ได้โปรดปล่อยฉันไว้ตามลำพัง มันเป็นอย่างนั้นสำหรับทุกคนตั้งแต่สมัยโบราณ ในตอนนี้ พ่อแม่ของฉันบอกให้ฉันเก็บประกาศนียบัตรมัธยมปลายไว้เป็นอย่างน้อย และฉันก็เรียนจบมัธยมปลายได้ แต่ครูที่เป็นห่วงฉันกลับน่ารำคาญ อายุเท่าๆ กันที่จีบผม ผมคิดแค่ว่าทำงานพาร์ทไทม์จะง่ายกว่าแค่ไหนและคิดจะลาออกหลายครั้ง ฉันคิดว่าฉันคงลอยอยู่ในชั้นเรียน ถ้ามีคนถามฉันว่าทำไมฉันถึงมีชีวิตอยู่ ฉันจะตอบว่า 'ทำเพื่อตัวเอง' และถ้ามีคนถามฉันว่าฉันเป็นคนแบบไหน ฉันเป็นคนทำงานพาร์ทไทม์ ไม่ใช่นักศึกษา ฉัน ไม่มี "ชื่อเรื่อง" ที่จะทำ ฉันจะพูดอะไรได้ ฉันใช้ชีวิตอย่างเป็นธรรมชาติ เพื่อไม่ให้สูญเสียสิ่งที่คิด สิ่งที่ต้องการสื่อ และสิ่งที่ต้องการพูด เราดำเนินชีวิตด้วยการเคารพความอ่อนไหวในทุกๆ วัน "การมีส่วนร่วมในสังคมและการใช้ชีวิต" ก็เปลี่ยนจาก "วิธีการ" เป็น "วัตถุประสงค์" ทันที ฉันไม่รู้สึกอะไรเพราะตัวตนของฉันไม่ได้มีอยู่ที่พวกเขากำลังมองหา ดังนั้นอย่าหยาบคายและปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียว